سیستم فوق مقیاس وسیع، یک سیستم یکپارچه از سیستم هایی است که معمولا دارای دغدغه های متداخل زیادی هستند. هنگامی که اندازه سیستمی از سیستم ها رشد کرده و تعامل پذیری بین زیرسیستم های آن افزایش پیدا می کند، یکپارچه سازی مقیاس پذیر و پویای زیرسیستم ها به یک چالش اساسی تبدیل خواهد شد. در این یکپارچه سازی، هر یک از زیرسیستم ها دامنه مخصوص به خود را داشته و هر دامنه ممکن است خط مشی های مستقلی داشته باشد. در سال های اخیر، استفاده از سرویس های غنی به عنوان یک رویکرد مناسب جهت تسهیل یکپارچه سازی سیستم ها مطرح شده است. در این مقاله، جهت بهبود پویایی، مقیاس پذیری و امنیت سرویس های غنی در سیستم های فوق مقیاس وسیع، رویکرد سرویس های غنی داده - محور پیشنهاد می شود. در رویکرد پیشنهادی، یک میان افزار دولایه و داده - محور جهت همنواسازی سرویس های غنی ارائه و به کار گرفته شده است. لایه زیرین میان افزار شامل یک میان افزار سرویس توزیع داده است که مسوول ارتباطات پویا، مقیاس پذیر و بلادرنگ سرویس های غنی است. لایه بالایی میان افزار نیز جهت پیکربندی و بازپیکربندی پویا و امن سرویس های غنی به کار گرفته می شود. در بخش ارزیابی، کارایی رویکرد پیشنهادی با استفاده از روش شبیه سازی، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از تحلیل و بررسی انجام شده نشان می دهد که رویکرد پیشنهادی در یکپارچه سازی سیستم ها در سیستم های فوق مقیاس وسیع در حد قابل توجهی مفید است.

زمینه و هدف: در مقیاس میکروسکوپ نوری مطالعات اندکی در زمینه آثار تخریبی هیدروکورتیزون انجام شده است؛ در این تحقیق با استفاده از حیوانات آزمایشگاهی تغییرات بافتی در سطح میکروسکوپ نوری به دنبال مصرف وسیع هیدروکورتیزون مورد ارزیابی قرار گرفت.روش بررسی: در این مطالعه مورد – شاهدی، 40 راس موش شامل 20 راس موش نر و 20 راس موش ماده در دو گروه 20 تایی (10 نر و 10 ماده) از نژاد Balb/c انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند. موش ها در گروه مورد به روش تزریق داخل صفاقی، روزانه 5 میکروگرم به ازای هر گرم وزن بدن هیدروکورتیزون دریافت کردند. موش های گروه شاهد نیز به همان میزان و روش، سرم فیزیولوژی دریافت کردند. پس از 15 و 30 روز، موش ها بیهوش و غدد فوق کلیوی آنها خارج گردید. این غدد بعد از شستشو در نرمال سالین، به مدت 48 ساعت در فیکساتیو فرمالین قرار داده شدند؛ سپس بقیه مراحل آماده سازی بافتی و رنگ آمیزی هماتوکسیلین – ائوزین (H&E) انجام شد. بعد از آماده شدن، لام ها با میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفتند و تصویربرداری انجام شد.یافته ها: در گروه مورد، موش هایی که 15 روز هیدروکورتیزون دریافت کرده بودن، تخریب بافتی در ناحیه قشری و مرکزی غدد فوق کلیوی را نشان دادند. در موش هایی که 30 روز هیدروکورتیزون دریافت کرده بودند، تخریب قشری و مرکزی به میزان بسیار وسیع و شدید مشاهده شد؛ در گروه شاهد، چه آنهایی که 15 روز سرم فیزیولوژی دریافت کرده بودند و چه آنهایی که 30 روز، تغییری مشاهده نشد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، هیدروکورتیزون تزریقی به صورت وسیع (Overdose) اثر تخریبی پیشرونده بر قشر و مغز غدد فوق کلیوی دارد. هر قدر زمان دریافت هیدروکورتیزون بیشتر باشد، میزان تخریب بیشتر خواهد بود.

در این مقاله، یک فیلتر فشرده و فوق پهن باند با باند توقف بسیار وسیع، با استفاده از ساختارهای فراماده ارائه شده است. در ابتدا یک سلول فراماده با ترکیب خازن های بین انگشتی و شاخه اتصال کوتاه اصلاح شده است؛ سپس با افزایش اندوکتانس سلفی خطوط دست چپی و کاهش ظرفیت خازنی خطوط دست راستی، دو قطب پایدار در این سلول-که در اصطلاح تشدیدگر نامیده می شود-ظاهر شده که باعث ایجاد پهنای باند نسبتاً وسیعی شده است. در ادامه، با متوالی قرار دادن پنج تشدیدگر پیشنهادی، به فیلتری با باند عبور 3. 6-12 GHz و باند قطع 7-14. 20 GHzدست پیدا کرده ایم. اندازه کلی این فیلتر 8. 475×30 است که در مقایسه با بسیاری از فیلترهای پهن باند موجود دارای اندازه بسیار فشرده تری می باشد.

در این مقاله پلاسمای چشمه یونی کوچک مقیاس تشدید سیکلوترونی الکترون آهنربا دائم با فرکانس 45/2 گیگاهرتز شبیه سازی و بررسی شده است. این چشمه با محفظه پلاسما به شعاع 50 میلی متر، طول 50 میلی متر و بیشینه توان ورودی 1 کیلووات، مولد جریان باریکه پروتونی 10 میلی آمپر با انرژی 50 کیلوولت است. به دلیل ابعاد کوچک مقیاس محفظه و طول موج بلند میکروموج (mm 4/122= ˳λ) تزریق شده در این چشمه، انتشار و انتقال میکروموج به داخل محفظه در شرایط عادی امکان پذیر نمی باشد. برای انتقال توان میکروموج به داخل محفظه و تشکیل پلاسما، دی الکتریک با جنس آلومینا با ضریب گذردهی نسبی 9 در ورودی محفظه استفاده شده است. این مقاله، به طراحی و شبیه سازی خط انتقال و جفت شدگی میکروموج به محفظه چشمه یونی کوچک مقیاس پرداخته است. در این راستا، شدت میدان مغناطیسی پیچه ها، میدان الکتریکی میکروموج و تحولات زمانی و مکانی کمیت های مهم هم چون، چگالی توان جذبی، لایه تشدید هیبرید بالا، چگالی و دمای الکترونی در زمان های اولیه تزریق میکروموج به داخل چشمه یونی پلاسما مورد ارزیابی قرار گرفته است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید

ظرف چند سال گذشته، فناوری سیستمهای OFDM در شبکههای مختلط ماهوارهای نظامی و تجاری بسیار توسعه پیدا کردهاست؛ لذا توجه به تشخیص کور سیستمهای فوق برای مدیریت طیف و کاربردهای نظامی بسیار مهم و کارگشا خواهد بود. هر سیستم OFDM، برحسب فاصله فرکانسی زیرحامل متفاوت با یکدیگر فرق میکنند. پس با الگوریتمهای تشخیص کور میتوان به تفکیک و شناسایی سیستمهای موجود پرداخت. در این مقاله، روشهای تشخیص کور سیستمهای مبتنی بر مدولاسیون OFDM بررسی میشوند و با استفاده از روشهای فوق به تخمین پارامترهای سیگنال سیستمهایOFDM شبکه های فرضی ماهوارهای پرداخته میشود که از مدولاسیونهایOFDM پیچیده و ترکیبی برای مقابله با عملیات جمینگ، کارایی بهینه طیف و افزایش ظرفیت سیستمهایشان استفاده مینمایند. همچنین نشان داده میشود که تابع شباهت ML، عملکرد بهتری نسبت به سایر روشهای مطرحشده دارد و روش ایستان دورهای با رعایت یک موازنه مناسب (بسته به شرایط کانال و طول پیشوند دورهای) برای تخمین پارامترهای سیگنالOFDM شبکههای مختلط ماهوارهای قابل استفادهتر از بقیه روشهای مطرحشده خواهد بود.

مساله هماهنگ سازی لایه های دفاعی در برابر تهاجم هوایی از طریق تخصیص بهینه منابع دفاعی و پوشش قطاعی مناطق از موضوعات به روز و چالشی در حوزه پدافند هوایی می باشد. در این مقاله سیستم پدافند هوایی مورد نظر شامل سکوهای متحرک بدون سرنشین هستند که هر یک دارای تجهیزات و تسلیحات غیرهمگون با ویژگیهای مشخص می باشند. هر دسته از این سکوهای بدون سرنشین در قالب گروهان مشخص وظیفه دفاع از عرصه جغرافیایی معینی را عهده دار هستند و گروهانهای مختلف در پهنه جغرافیایی وسیع توزیع شده اند. مهاجمین به صورت یکباره یا متوالی وارد منطقه تحت حفاظت گروهانها می شوند و هدف به حداکثر رساندن نسبت تخریب مهاجمین به مدافعین است. تخصیص بهینه هر سکو به مقابله با هر مهاجم در مدت زمان مطلوب با الزامات بلادرنگ با هدف پوشش کامل منطقه، موضوع اصلی این مقاله می باشد. لذا دو روش برای تخصیص بهینه منابع دفاعی با رویکرد سیستم ابعاد وسیع، پیاده سازی شده است. در این مقاله ابتدا توزیع استاتیک مدافعین در پهنه منطقه پدافندی صورت می گیرد، به نحوی که فضای مورد دفاع، پوششی بهینه و با ضریب همپوشانی مناسب داشته باشد و از سوی دیگر به منظور جبران خسارت با از بین رفتن تعداد مشخصی منبع دفاعی، امکان حفظ پوشش با ضریب تدافع مشخص، فراهم باشد. سپس دو مساله حیاتی تخصیص قطاع پوشش SCP [1] به همراه مساله تخصیص تجهیزات دفاعی غیرهمگون (DAAP [2] فرموله و با روش پیشنهادی در سه حالت مختلف زیر تحلیل شده است. DAAP به واسطه ذات حیاتی خود نیازمند حل بلادرنگ است که باید زمان در حل مساله بهینه، وارد معادلات گردد. در نهایت وابستگی بین این دو مساله با در نظر گرفتن مدل تعاملات زیرسیستمها بررسی شده است. دستاورد این روش ها کاهش منبع دفاعی مورد نیاز با حفظ بهینگی لازم می باشد.

یکی از چالش های مطرح در شبکه های حسگر بی سیم، مساله ی پیدا کردن مسیر مناسب برای ارسال همزمان بسته ی داده به چندین مقصد مختلف یا مسیریابی چندپخشی است به طوریکه مصرف انرژی در کل شبکه توزیع شود و بسته های داده با قابلیت اطمینان بالایی به مقصدهای مورد نظر مسیریابی شوند. با توجه به مزیت های فراوان استفاده از الگوریتم های یادگیری تقویتی، در این مقاله یک روش توزیع شده، انعطاف پذیر و مستقل از توپولوژی شبکه با استفاده از الگوریتم یادگیری Q برای مسیریابی چندپخشی ارائه شده است. در این الگوریتم هر گره حسگر مجهز به یک الگوریتم یادگیر است که براساس اطلاعات محلی تصمیمات مسیریابی خود را اتخاذ می نماید و بسته ها را به مجموعه ای از سینک های آدرس چندپخشی ارسال می کند. الگوریتم یادگیر تلاش می کند که مسیرها با قابلیت اطمینان بالا، انرژی بیشتر و تراکم گره های بالاتر را برای مسیریابی انتخاب نماید. این الگوریتم در شبکه هایی وسیع که گره های حسگر اطلاعات کمی از یکدیگر دارد قابل استفاده است. شبیه سازی های انجام شده، روش پیشنهادی را از لحاظ درصد موفقیت مسیریابی بسته های داده، طول عمر شبکه و میزان مصرف حافظه را در دو حالت تراکم گره های بالا و افزایش تعداد سینک ها مورد ارزیابی قرار داده است. نتایج به دست آمده کارآمدی روش پیشنهادی، به ویژه در شبکه هایی با تراکم بالا و درجه چندپخشی بالا را نشان می دهد.